كاش باد قدرت داشت
اندوه رنگ باختنت را
چون برگهاي پوسيده و رنگهاي پلاسيده از دلم بزدايد
كاش باران قدرت داشت
رنگ فريبكاري چشمانت را
از خاطرات روزهاي دورم
چون غبار از پيكره سنگي مجسمه اي بشويد
كاش من قدرت داشتم
تو را برهنه ببينم
آنچه كه هستي
تا دوستت نداشته باشم
No comments:
Post a Comment