آبان هشتاد ونه

گامهای کوتاهی
ترا از دل ِ  آسمان رویاها
به حریم آغوشم کشاند
و نفس تنگی هایم را
! درشعله ء بوسه هایت سوزاند
حضور مختصری
انتظارهای کشدار شبانه ام را
به خندهء خفهء نیمه شبی
! پایان داد
...
نگاه های گذرا
در امتداد کوچهء زل زدن های طولانی
و جمله های تک حرفی
مقابل آن سوالها...آن همه سوالها
هااااااااااااااااااااااه
دنیا جنون سرعت دارد
و ماه هم انگار
!یک شب کامل در آسمان نمی ماند
معشوق وقت ندارد
و عشق هم... ساعتی بیش نمی پاید
...... من باید کمی زودتر
نه
من باید به دنیا نمی آمدم